* “Yahyalı İlçesi Derebağ Beldesi’nde yalnız yaşayan ve kimsesi bulunmayan 77 yaşındaki Ali Şahin, geçen ay evinden çıkmayınca komşuları durumdan şüphelendi. Hastalandığı için yatağından kalkamadığı anlaşılan Ali Şahin, belediyenin tahsis ettiği ambulansla Yahyalı Devlet Hastanesi’ne kaldırıldı. Acil serviste görevli doktor tarafından muayene edilen Şahin, ‘Hasta kokuyor, diğer hastalar rahatsız oluyor’ denilerek müdahale odasından alınıp kan alma odasına konuldu. İddiaya göre; 2 gün boyunca bu odada unutulan Ali Şahin, kan bağışı yapmak isteyenlerden kan alacak Kızılay personelinin çalışması için ortam arayan hastane başhekimi tarafından cansız bulundu. Başhekim, olayı Yahyalı Cumhuriyet Savcılığı’na bildirdi. Savcılık, olayın olduğu gece hastanede görevli doktor ile hemşire hakkında ‘görevi ihmal ve ölüme sebebiyet verme’ suçlamasıyla soruşturma başlattı.”
Eğer anlatıldığı gibiyse insanın kanını donduran bu olay, tıbbın insani yönünün gözardı edilmesi ve tamamen teknik bir meslek statüsüne indirgenmesi yaklaşımlarının vardığı noktayı gösteren acı bir örnektir. Unutulmamalıdır ki tıp, insanın insana acıma ve yardım etme dürtüsünden köken almış bir meslektir. Bu tarihsel arka plan göz ardı edilip hekimlik, toplumsal rol paylaşımında üzerinize düşen bir iş, sıradan bir mesleki uğraşı alanı olarak görülürse, ortaya bu tür kötü kokan manzaralar çıkar. Hekimlik, herhangi meslekle kıyaslanamaz. Hekim, kendine ait motivasyonların önceliğinde değil, sadece hastanın yararına ve onun sorununa çözüm bulmak amacıyla çalışmalıdır. Kuşkusuz, her hekimin meslek onuruna yakışır bir şekilde kazancının olması hakkıdır. Ama, para kazanmak, bilimsel araştırma yapmak, ün sağlamak için hekim olunamaz. Hekimlik, yüksek sorumluluk ve özveri gerektiren bir meslektir. Gecesi- gündüzü, hafta içi-hafta sonu yoktur. İnsanlar her an hastalanabilirler, kaza geçirebilirler ve hekimin kapısını çalabilirler. Hekimler, empati yeteneği olan, özverili, insani duyarlılığı yüksek, dürüst ve şefkatli insanlar olmak durumundadır. Sadece hastalıkların nasıl teşhis ve tedavi edileceğini, hastaların ne zaman ve nasıl ameliyat edileceğini öğrenmekle bir kişi hekim olamaz. Hekimlik, zor bir meslektir. Hasta, yardımınıza muhtaç olarak başvurmuştur. Ve o anda hekim olmayan başkaları, ona istediğini veremeyecek durumdadır. Karşınızdaki kişi sizin dostunuz, hatta daha önceden tanıdığınız birisi bile değildir. Ancak, yine de onun için gereken her şeyi eksiksiz, ivedilikle ve özveriyle yapmanız beklenir. O sırada tatilde, istirahatta, dost meclisinde olabilirsiniz. Ancak tanımadığınız bu kişinin talebi, her şeyden önce ve herkesten önde gelir. Hekimliği seçen kişi, zoru tercih etmiştir. Hekimlik zor iştir, vesselam…
Son Yorumlar